غزلی از سیمین بهبهانی

" آدم شدی؟ نشدی، نع

بس‌کن زهرزه دویدن:

تا آن بهشتِ خیالی

سگ‌دو زدن، نرسیدن.

 

" هرجا که معرکه دیدی

رفتیّ و جامه دریدی

حاشا کرامت ِ برگی

پوشای جامه دریدن.

 

"تا آستانه‌ی پیری

جان‌کنده‌ای که نمیری

یک‌دم بمیر که سخت است

زهرِ مدام چشیدن!

 

ادامه مطلب

سحرگاهان که در خوابی

تو را من لینک خواهم کرد

به بقال محل هم لینک خواهم داد

به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت

سحرگاهان که در خوابید من هم خواب خواهم دید

مرا هک کن

خیالی نیست

دوباره آی دی از نو

و روز از نو

تمام شب به روزم من

و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد

و با فیلتر شکن یک روز

وبلاگ خدا را باز خواهم کرد.

 

      

  * شعر علیرضا قزوه *

 

به نقل از وب نوشته ها

امیلیانو زاپاتا فریاد میزد
من زمین می خوام وآزادی
وصاحبقدرتا
وقتی اونو خاک می کردن
کلی به این حرفش خندیدن
پرواز کن کبوترک،پرواز کن و
کنار اون درخت انجیر بشین
اینجا دیگه حماسه به تهش می رسه
حماسه خوان بی زمین